“Ik vind mezelf en mijn vrije tijd even minder belangrijk”

Dit artikel werd geschreven toen er nog geen coronabesmetting was in woonzorglocatie de Uiterton. Helaas is er op vrijdag 10 april een besmetting geconstateerd. De veiligheid van onze cliënten en collega’s staat voor ons op nummer 1. Anita werkt op een andere afdeling dan waar de corona is geconstateerd. 

Werken in tijdens de coronacrisis: het brengt nog meer uitdagingen mee dan normaal. Nóg vaker handen wassen, proberen zelf niet ziek te worden en strijden tegen eenzaamheid. Hoe ervaart Anita van Noort, contactverzorgende bij de Uiterton, het werk in deze tijd?

“Deze week had ik een nieuwe opname. Het moment van afscheid vond ik zo erg. Nog erger dan normaal, want opeens mocht deze mevrouw haar familie niet meer zien. Op dat moment probeerde ik haar vooral op haar gemak te stellen. Dus ja, deze situatie doet me wel wat. Dan denk ik: ‘Stel dat mijn moeder in een verpleeghuis zou wonen en geen bezoek meer mag ontvangen?’ De mensen wonen in een kamer van vier bij vier meter, en mogen niet meer van hun kamer af, om bijvoorbeeld naar het restaurant te gaan. Sociale contacten worden minder. Het is allemaal heel sneu. Ik denk dus nóg meer na over hoe we ervoor kunnen zorgen dat de bewoners zich minder eenzaam voelen. We houden daarbij goed in de gaten hoe ze zich voelen.”

“We lopen vaker bij cliënten naar binnen”

“We lopen nu vaker bij cliënten naar binnen. Als we even tijd hebben, maken we een extra praatje. En we legen vaak de brievenbus, want ze krijgen nu wel veel meer kaartjes. Dat doet ze goed. Het restaurant brengt, naast de maaltijden, koffie en thee langs met wat lekkers. Dat breekt de dag ook. En de activiteitenbegeleiding bedenkt ook steeds leuke activiteiten. Laatst was er bingo op de afdeling, toen ben ik samen met twee collega’s op onze vrije dag teruggekomen om te helpen. Ik vind het belangrijk dat de mensen wat te doen hebben, zij moeten ook de tijd doorkomen. En dan vind ik mijn eigen vrije tijd even minder belangrijk.”

“De voorzorgsmaatregelen van Woonzorg Flevoland zijn goed. En zelf draag ik mijn steentje bij door niet naar familie te gaan, en dus ook niet naar mijn eigen moeder. Want ook jonge mensen kunnen het virus krijgen en verspreiden. Ik ben me dan ook erg bewust van wat ik doe. Ik was ontzettend vaak mijn handen, ontsmet mijn handen voordat ik medicijnen pak, en als ik bij een cliënt ben geweest, gebruik ik eerst weer handgel voordat ik naar een ander ga.”

“Ik voel me gesteund door mijn manager en collega’s”

“Om mijn eigen gezondheid maak ik me geen zorgen. Ik ben meer bang om anderen aan te steken. Maar ik denk wel ‘Als ik het maar niet krijg’. Daar zit ik niet op te wachten. Ik ben namelijk heel blij dat ik kan werken. En als ik ziek word, kan ik niet doorwerken. Ik voel me ook gesteund door mijn manager en collega’s. Uit de keuken krijgen we bijvoorbeeld een rauwkostsalade, omdat ze daar vinden dat wij ook gezond moeten blijven. We krijgen bloemen en andere presentjes, dus ik voel de waardering aan alle kanten.”

“Woonzorg Flevoland doet er alles aan om ziekte te voorkomen”

“Woonzorg Flevoland doet er alles aan om iedereen te informeren en ziekte te voorkomen. Dus als het nu komt, gaat het buiten onze macht om. Als iedereen zich gedraagt zoals het hoort, ook als je niet werkt, dan kunnen we niet achteraf zeggen: ‘hadden we maar’. Dan is het zo gegaan. Tegen anderen zou ik dan ook willen zeggen: houd je aan de regels en blijf gezond. Dan kunnen we er samen voor zorgen dat het onder controle blijft.”