Aan het werk in het verpleeghuis

Erica Venhuizen werkt al 27 jaar in de ouderenzorg. Op dit moment werkt ze bij Woonzorg Flevoland op de schakelafdeling. Ze is door de brancheorganisatie Actiz geïnterviewd over de veranderingen binnen de zorg.

Wil je meer verhalen lezen? Dan kan je de verhalenbundel van Actiz via de onderstaande link downloaden. Veel leesplezier toegewenst!

Verhalenbundel “Aan het werk in het verpleeghuis”

Merkbare verandering

“Dat er iets is veranderd merken we in de eerste plaats aan onze eigen contractering, die is nu veel meer gericht op continuïteit. Contracten worden verlengd en je krijgt de ruimte om meer uren te gaan werken. In het verleden had ik een contract voor twintig uur en hoewel ik  uitbreiding naar 24 uur best fijn had gevonden, was daar op dat moment geen ruimte voor. Nu ben ik wel naar 24 tot 28 uur gegaan, die flexibiliteit wilde ik al heel lang. Ik werk op een schakelafdeling, dat is een dynamische afdeling: reactiverende zorg, terminale zorg, overbruggende zorg.

“Behalve contractverruiming is er ook meer ruimte gekomen voor scholing, zodat het makkelijker wordt om je te ontplooien.” 

Meer ruimte en flexibiliteit in de contracten betekent dat we beter kunnen inspelen op piekmomenten. In het verleden is dat wel eens moeilijk geweest. Dan moest je het werk toch maar zien te doen in de uren die je had. Als het druk was, had je dan echt geen tijd voor
een rustig praatje met een bewoner. Dan was het soms niet leuk meer, nu is het veel plezieriger werken. Mijn collega’s benutten die ruimte voor verruiming van hun contracten ook. In de tijd dat die mogelijkheid niet bestond, heb ik wel collega’s zien weggaan. Die zie je nu
weer terugkomen, omdat ze nu wel de kans krijgen om te werken op de manier die zij het meest waardevol vinden voor de bewoners. Behalve contractverruiming is er ook meer ruimte gekomen voor scholing, zodat het makkelijker wordt om je te ontplooien. Ik werkte als EVV’er, maar wilde al heel lang verpleegkundige worden, er kwamen alleen steeds geen vacatures. Nu wel en die gelegenheid heb ik gepakt: afgelopen april ben ik met de opleiding begonnen.

“Deze medewerkers nemen ons taken uit handen, zodat wij meer tijd hebben gekregen voor de zorg voor de bewoners.”

Veel collega’s benutten die scholingsmogelijkheden ook. Verder is er maandelijks betaald anderhalf uur bewonersoverleg gekomen, wat
op mijn team een erg positieve invloed heeft gehad. Vooral het zelf mogen invullen van de onderwerpen en het mogen aangeven wat wij als team nodig hebben, zorgt voor continuïteit van zorg. Het geeft je als werknemer de kans om je kennis te verbreden en als team om te sparren over moeilijke cases. Dit zorgt ervoor dat we mentaal weerbaar zijn en als team beter functioneren. Voor de hele organisatie geldt dat er meer personeel gekomen is. Voor onze afdeling gaat het onder andere om een maatschappelijk werkster, een teamcoach en een wachtlijstmanager. Deze medewerkers nemen ons taken uit handen, zodat wij meer tijd hebben gekregen voor de zorg voor de bewoners. Ik zie ook dat leerlingen sneller vaste contracten krijgen aangeboden, of de kans krijgen om hier tegelijkertijd te leren en te werken.”

Verschil voor de bewoner

“Vergeet niet dat we te maken hebben met een kwetsbare groep, je zit niet voor niets in een verpleeghuis. Er zijn altijd mensen die niet deelnemen aan geboden activiteiten en die liever gewoon op hun kamer blijven zitten. Ik kan dus niet zeggen dat álle bewoners de verandering merken. Daar komt ook bij dat mensen steeds korter in het verpleeghuis wonen. De bewoners van nu weten niet hoe de situatie van twee jaar geleden was. Maar er is zeker meer tijd gekomen voor een rustig praatje met bewoners en er is ook meer tijd voor activiteiten met de bewoners die daar wel gebruik van wensen te maken. Ik zie ook dat de organisatie probeert om daar meer sturing in te brengen, om goed aan te sluiten op waar mensen behoefte aan hebben. De zorg wordt duidelijk meer persoonsvolgend. Vooral muziektherapie krijgt heel veel aandacht nu, maar ook in de bewegingsgroep wordt meer geïnvesteerd. Er is beslist wat te doen voor wie dat wil.”

Invloed en betrokkenheid

“Die ondersteunende functies op onze afdeling zijn er gekomen omdat wij hebben aangegeven dat we het niet meer redden om de bewoners de zorg te bieden waarop wij vinden dat ze recht hebben, en dus echt extra mensen nodig hadden. Hetzelfde geldt voor de uitbreiding van het scholingsaanbod, dat was ook een nadrukkelijke wens van ons. Bovendien zijn in januari 2018 twee bijeenkomsten georganiseerd waarbij iedereen is uitgenodigd om actief mee te denken en in gesprek te gaan met de directie over de besteding van de extra gelden. We spelen dus zeker een rol in de beslissingen die daarover worden genomen. En laat ik duidelijk zijn: ik ben ook tevreden over de manier waarop dat gebeurt.”

Kijken naar de toekomst

“Ik vind het belangrijk dat de extra financiële middelen die in de komende periode nog beschikbaar komen, worden ingezet voor het aantrekken van meer ondersteunend personeel. We zien toch wel bewoners die geen directe mantelzorger om zich heen hebben. Voor
die mensen is het heel waardevol als er iemand is die bijvoorbeeld ’s middags tijd heeft om een praatje met ze te maken of samen naar een winkel te gaan. En dat kunnen uitstekend medewerkers op een lager niveau zijn. Iedereen kan met een bewoner boodschappen
gaan doen. Zij-instromers kunnen hierin beslist van waarde zijn.

Meer verhalen lezen? Download dan de verhalenbundel van Actiz!