Lobke studeert HBO verpleegkunde en heeft een bijbaan als verzorgende IG

Lobke kwam twee jaar geleden in Lelystad wonen en solliciteerde direct voor een bijbaan in de wijkverpleging. “Ik zat in het tweede jaar van mijn studie HBO Verpleegkunde. Een bijbaan in de zorg past in de ontwikkeling van mijn loopbaan als verpleegkundige. Ik startte als helpende plus en mocht daarna al snel als verzorgende IG aan de slag, omdat ik aan mijn derde jaar begonnen was. Inmiddels ben ik bijna klaar en werk ik naast mijn opleiding en stages in de wijk én in het eerstelijnsverblijf.”

“In de wijk help ik de cliënten bij alle ‘basisdingen’: helpen met wassen en aankleden, steunkousen, injecties zetten, insuline geven en wondzorg bijvoorbeeld. Voordat ik startte, heb ik een inwerkperiode gehad en heb ik een aantal diensten meegelopen. Eerst alleen op de route voor helpende plus. Later, ook al had ik m’n certificaat voor verzorgende IG, heb ik ook met een verzorgende IG meegelopen. Zo leerde ik alles te doen.”

“Ook al ben je bevoegd, maar voel je je niet helemaal bekwaam, kun je altijd bij je collega’s terecht met vragen. Vanochtend bijvoorbeeld: ik ging naar een alarmering. Een cliënt was gevallen en had een wond: een skin tear. De spullen met verzorging hiervoor staan op de wijkpost. Ik heb naar de post gebeld en gevraagd of iemand me kon helpen. De wijkverpleegkundige heeft me vervolgens geholpen met de verzorging van de wond. Dat is ontzettend fijn.”

Eerstelijnsverblijf
“Bij het eerstelijnsverblijf kon ik ook eerst meelopen. Ik voelde me heel welkom en er was begrip voor het feit dat ik bepaalde dingen nog moet leren. Ik kon goed meekijken met de verzorgende IG of verpleegkundige met de verantwoordelijke dienst. Ik stelde vragen, kreeg feedback en werd geholpen. Daarnaast was het voor mij ook een kans om aan de leerdoelen van mijn opleiding te werken. Een van die doelen was meer vertrouwen opbouwen in m’n werk en daardoor zelfstandig werken. In het eerstelijnsverblijf werk je zelfstandig, ook al doe je het samen.”

“In het eerstelijnsverblijf lever ik herstelgerichte zorg: voor veel cliënten is het doel terugkeer naar huis. Naast de lichamelijke zorg, helpen we cliënten activeren. We geven ze dat extra duwtje om weer zelfstandig te worden en naar huis te kunnen. Dat is anders dan in de wijk. In de wijk loop ik mijn route met geplande zorg en zie veel verschillende cliënten met bijbehorende zorgvragen. Dit zorgt voor afwisseling in mijn werk.”

Flexibel rooster
“Ik heb goed contact met de planner van de wijk en ’t eerstelijnsverblijf. Ik kijk zelf welke diensten er open staan en daar kan ik op reageren. Zo is het werk goed te combineren met school. Ik heb een 10-uurcontract, maar tijdens een stageperiode kan ik dat terugzetten naar 3 uur. Afgelopen zomer heb ik veel plusuren opgebouwd, die kan ik tijdens schoolweken dan weer inzetten zodat ik wel inkomen heb. Door op beide plekken te werken, kan ik wisselen tussen korte en lange diensten. Ik kies wat mij het beste uitkomt.”

Afwisseling en vrijheid in de wijk
“Als ik tussen de wijk en het eerstelijnsverblijf moét kiezen, ga ik toch wel voor de wijk. Ik houd van de afwisseling en vrijheid. Door mijn werk in de wijk ben ik de afgelopen twee jaar sowieso gegroeid in zelfstandigheid. Bijvoorbeeld als ik uitloop op mijn planning en weet dat een cliënt op een bepaald tijdstip de deur uit moet. Dan bel ik de volgende cliënt op mijn route om te zeggen dat ik wat later ben en ga ik naar de cliënt die eerder geholpen moet worden. Het vraagt om creatief oplossingsvermogen. En dat ik met die ene handeling bij iemand thuis ervoor zorg dat iemand nog zelfstandig kan wonen, maakt mijn werk erg dankbaar.”