“Ik was op zoek naar variatie, een uitdaging”

Eline werkt als leerling verzorgende IG in de Hanzeborg op de afdeling kleinschalig wonen, waar mensen met dementie wonen. “Ik deed administratief werk. Maar ik houd niet van stilzitten. Ik was op zoek naar variatie, een uitdaging. En toen zag ik de vacature voor leerling verzorgende IG. Ik dacht: ik ga het gewoon doen. Inmiddels ben ik een jaar bezig met de opleiding en ik vind het zó leuk!”

“In het begin vond ik het spannend. Alles was nieuw voor mij. Maar ik vind het leuk om onder de mensen te zijn. Om met de bewoners bezig te zijn. Ik was erg benieuwd hoe de communicatie zou zijn, en hoe het is om met ouderen te werken. Het wel even wennen om iemand te helpen met wassen bijvoorbeeld. Ik bedoel; je ziet niet vaak iemand die je niet kent naakt. Maar het went snel. Vaak vinden de bewoners het ongemakkelijker dan ik. Ik stel ze dan graag gerust: ‘We gaan je helpen, het komt goed’, zeg ik dan. Of ik maak een praatje over vroeger of familieleden.”

Een goede indruk
“Tijdens het sollicitatiegesprek werd me gevraagd naar waar mijn interesse lag. Dat is bij mensen met dementie. Mijn oma had ook dementie, en ik vond het heel fijn om met haar samen te zijn en activiteiten te ondernemen. Mensen met dementie zijn zo blij als je ze helpt. Die lach op hun gezicht, daar doe ik het voor. Laatst zei een medewerker tegen me: ‘Oh, je bent er weer. Ik ben zo blij om je te zien’. Blijkbaar had ik een goede indruk achtergelaten. Dat vind ik heel mooi.”

Activiteiten tijdens de diensten
“Ik werk 24 uur in de Hanzeborg, ga een dag naar school en werk ongeveer acht uur aan schoolopdrachten. Als ik ga werken, ben ik vijftien minuten van tevoren aanwezig om de overdracht te doen met collega’s. Ook lees ik de rapportages, zodat ik op de hoogte ben. Bij een ochtenddienst ga ik daarna bewoners uit bed helpen, medicatie geven, helpen met wassen en aankleden, en daarna breng ik hen naar de ontbijttafel. Zijn er activiteiten, dan breng ik ze daar naartoe. Na de lunch vraag ik of bewoners me willen helpen met de afwas, dat vinden ze vaak leuk om te doen. Of ze kijken televisie, of kleuren in een kleurboek. Tussendoor ben ik met de was bezig, of de bedden opmaken. Bij de start van een avonddienst bespreek ik met de bewoners hoe hun dag was. Rond vijf uur gaan we samen met de bewoners eten. Daarna is het tijd voor koffie of thee. We maken een praatje, of puzzelen. Rond half tien beginnen mijn collega’s en ik met het naar bed helpen van de bewoners.”

Leuke en zware momenten
“Het leukste moment van de dag is de middag van de ochtenddienst. Wanneer ik een praatje kan maken met de bewoners, en ze gezellig een kopje thee drinken als ze televisie kijken. Dan kijk ik om me heen en denk: ‘Ja, dit is goed. Iedereen is gelukkig. Ik heb het goed gedaan.’ Natuurlijk zijn er ook moeilijke momenten. Sommige ziektes vind ik zwaar om te zien. Bijvoorbeeld een bewoner met Parkinson en tijdens een freeze moment ‘vast’ zit in het eigen lichaam. Machteloos voel ik me dan. Het enige wat ik kan doen is bij iemand zitten, hand vast houden en praten. Als ik zie dat de cliënt naar me luistert, kan ik diegene afleiden en dan lukt het vaak om naar de eigen kamer te gaan. Waar minder prikkels zijn van andere bewoners.”

Pittig
“Weer naar school gaan, vond ik wel even pittig. Verslagen maken, werken met Powerpoint en presentaties voorbereiden; daar moest ik even inkomen. Het praktijkgerichte gedeelte, zoals medicatie voorbereiden, vind ik veel leuker. Het is dan ook heel fijn als ik complimenten krijg van mijn collega’s, als ik een handeling goed heb uitgevoerd. Dat geeft me zelfvertrouwen. Stap voor stap leg ik examens af voor de verpleegtechnische handelingen en mag ik steeds meer zelf uitvoeren. Tegen iemand die overweegt ook deze opleiding te doen, zou ik zeggen: het is leuk. Als je het hebt afgerond, ben je blij dat je het gedaan hebt. Ik vind het interessant om over medicatie te leren. Soms moet medicatie juist voor het eten, of met melk genomen worden. Wondzorg vind ik ook boeiend. Hoe herstelt een wond, en wat moet je ervoor doen om het te laten herstellen? Dit traject volgen via Woonzorg Flevoland is heel fijn. De organisatie denkt mee als je iets vraagt, mijn vragen worden snel beantwoord en ik heel goed contact met mijn collega’s. Die zijn leuk.”