Door het werk van Nicolet en Heleen uit het PG-team kunnen cliënten met dementie langer thuis blijven wonen

Het PG-team van Woonzorg Flevoland biedt zorg aan thuiswonende cliënten met dementie. Verzorgenden IG Heleen en Nicolet werken beiden in dit team. Ze vertellen wat hun werk mooi en uitdagend maakt. “Ik houd mezelf altijd voor; als ik zelf oud mag worden, dan hoop ik ook dat er iemand voor mij is.”

“Samen met de wijkverpleegkundige en de casemanagers dementie bieden we persoonlijke, belevingsgerichte zorg. Hierbij zorgen we voor structuur en veiligheid. Dat zorgt ervoor dat cliënten zo lang mogelijk prettig thuis kunnen blijven wonen. Dit doen we samen met de naasten, mantelzorgers, de dagbesteding, andere disciplines zoals de ergotherapeut en huishoudelijke ondersteuning. Maar ook met digitale hulpmiddelen,” vertelt Nicolet.

De verzorgenden en verpleegkundigen uit het PG-team hebben affiniteit met zorg voor mensen met dementie. “Iemand die geen dementie heeft, kan goed aangeven wat hij of zij wil. Bij een cliënt met dementie moet je eerst vertrouwen winnen. Soms duurt het langere tijd voordat iemand met dementie je bijvoorbeeld toelaat te helpen met douchen. Daar moet je geduld voor hebben.” vertelt Nicolet. Heleen vult aan: “Zorgen voor mensen met dementie is breder kijken dan alleen lichamelijke zorg. Soms zijn woningen vervuild. Of een cliënt ‘ruikt’ omdat hij of zij al weken niet gedoucht heeft. Wij kijken naar wat er in huis gebeurt, wat er in een koelkast gebeurt. Wat er wel of juist niet gezegd wordt.” Sommige cliënten hebben naast dementie, ook te maken met ggz-problematiek. Nicolet: “Dat maakt de zorg complexer, en dus uitdagender. Daar worden we ook in geschoold.”

“Ik vind het leuk dat de reactie van een cliënt elke dag anders kan zijn”

Een vertrouwd gevoel voor cliënten
Nicolet was tien jaar geleden bij de start van het team. “De zorg voor mensen met dementie in de wijk was verdeeld over verschillende teams. Om krachten en kennis te bundelen is er één team gestart. De beginperiode is ook wel eens lastig geweest. Niemand wist wat we gingen doen. We hadden nieuwe cliënten en daarnaast verwachtingen naar elkaar. We zijn toen heel goed geholpen door een coach van Woonzorg Flevoland, Jan Krol. Hij heeft ervoor gezorgd dat de neuzen dezelfde kant op gingen.” Heleen kwam zes jaar geleden bij het team. “Ik wilde graag in de thuiszorg werken. De vrijheid en het contact met de mensen trok me. Tijdens de sollicitatieprocedure werd ik voor dit  team gevraagd. Ik vind het leuk dat de reactie van een cliënt elke dag anders kan zijn. Dus je moet creatief zijn. Soms lukt iets vandaag niet, dus dan probeer je het morgen.” Eén team voor mensen met dementie, geeft de cliënten een vertrouwd gevoel. “De cliënten weten misschien niet altijd mijn naam. Maar ze herkennen wel mijn gezicht. Die vertrouwdheid zorgt ervoor dat ze de zorg makkelijker toelaten.”

“De ene cliënt is heel amicaal, en daar bereik je een heleboel. Een ander is heel terughoudend en stil.”

Mantelzorger ontlasten
Het team zet individuele begeleiding in bij cliënten met een Volledig Pakket Thuis (VPT) of Modulair Pakket Thuis (MPT) als dat nodig is. Nicolet: “Dan gaan we samen naar het tuincentrum of bakken we een taart. Hiermee zorgen we niet alleen voor de cliënt, maar vooral ook voor de mantelzorger. In die tijd kan een partner iets voor zichzelf doen. Of het zorgt ervoor dat een zoon of dochter een dag in de week niet hoeft te komen. Het is belangrijk dat de mantelzorg overeind blijft. Want met de steun van de mantelzorger kan de cliënt langer thuis blijven wonen en partners kunnen bij elkaar blijven.”

Vertrouwdheid creëren
Heleen vertelt dat de meerwaarde van het team voor cliënten de vaste, bekende gezichten zijn. “Soms weten ze mijn naam niet meer, maar herkennen ze wel mijn gezicht. Of ze weten nog dat ik laatst tegen een paaltje aan ben gereden. Sommige cliënten zijn wantrouwend, achterdochtig en vergeetachtig. Die weten niet meer dat het twee weken geleden is dat ze voor het laatst gedoucht hebben.”

Om vertrouwdheid te creëren, noemen de collega’s cliënten regelmatig bij hun voornaam. Nicolet: “Op meneer of mevrouw ‘achternaam’ reageren ze niet. Wij vragen hoe iemand genoemd wil worden.” Heleen vertelt: “De ene cliënt is heel amicaal, en daar bereik je een heleboel. Een ander is heel terughoudend en stil.” “Ja, die willen geen drukte. Maar als iemand een liedje wil zingen, dan speel ik ‘m gewoon af op mijn telefoon. Dan galmen we als twee valse kraaien,” vertelt Nicolet lachend. “Dat kan allemaal. Je moet het alleen wel aanvoelen. Daarbij kijk je ook naar iemands achtergrond. Waar komt iemand vandaan? Iemand uit Amsterdam noemt je al snel moppie.”

“Voor anderen is het de normaalste zaak om te douchen, voor ons is het een overwinning”

Echt heel leuk werk
“Het is heel leuk werk. Maar soms ook zwaar,” vertelt Heleen. “Er zijn routes of cliënten die je niet in de koude kleren gaan zitten. Mensen met weinig netwerk, of mantelzorg. Dan kijken we wat wij nog kunnen doen.” Echtparen uit elkaar halen gaat Nicolet aan het hart. “Verstand en gevoel zijn dan niet gelijk. Iemand met dementie zegt dan tegen de partner: ik kan toch ook voor jou zorgen?” Heleen: “Ze denken dat ze nog prima voor elkaar kunnen zorgen, maar eigenlijk is het niet toereikend. Voordat het zover komt, kijken we naar signalen: omdraaien van dag en nacht of dwalen. Goed rapporteren is daarin heel belangrijk.” Ondanks de zwaarte, vindt Heleen het werk ‘echt heel leuk’. “De mooiste momenten zijn een glimlach, of een ‘dankjewel’, van een cliënt waarvan ik weet dat hij of zij een hekel heeft aan douchen. Voor anderen is het de normaalste zaak om te douchen, voor ons is het een overwinning.”